شمارهٔ ۲۷ صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تمجید از خداوند می‌پردازد و او را از هرگونه نقص و ترکیب دور می‌داند. او می‌گوید که تمامی عالم از مواهب و کرم الهی ناشی شده است. شاعر در نهایت امیدوار است که با لطف خداوند، از وضعیت ناپایدار و پایین به درجات بالاتر و بهتر دست یابد.