شمارهٔ ۳ صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از ناامیدی و افسوس بر سرنوشت خود سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که قدم‌های نادرستش باعث شده راه زندگی‌اش را از دست بدهد. با این حال، در دلش امیدی کاشته که امیدوار است مانند باران رحمت بر این امیدها ببارد.