نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ صفی علیشاه

صفی علیشاه / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای لعل لب تو معجز خضر و مسیح

گه زنده برمز می‌کنی گاه صریح

با هم نبود لطیف و خوش ، قند و نمک

جز در سخنت که هست شیرین و ملیح

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت لبان معشوق اشاره دارد و آن‌ها را به معجزات خضر و مسیح تشبیه می‌کند. شاعر می‌گوید که لبان معشوق گاه به صورت مرموز و گاه به طور صریح انسان را زنده می‌کنند. او همچنین به تفاوت‌های لطافت و شیرینی اشاره می‌کند و تنها سخن معشوق را شیرین و دلپذیر می‌داند.