شمارهٔ ۴۱ صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت درباره افرادی است که در دانش و بصیرت به کمال رسیده‌اند و به معرفت واقعی دست یافته‌اند. آن‌ها به هیچ کس وابسته نیستند و همانند رشته‌ای در کارهای جهان، خود به تنهایی و بدون نیاز به دیگران عمل می‌کنند.