شمارهٔ ۴۵ صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به احساس تنهایی و رنج خود اشاره می‌کند. او از این که کسی به یادش نیست و از بند غم آزادش نکرده، سخن می‌گوید. همچنین به این نکته اشاره دارد که هرگز احساس شکستگی و ضعف خود را به کسی نشان نداده و اگر کسی به او کمک نکرده، دست‌کم به او ظلم نیز نکرده است.