شمارهٔ ۴۹ صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تمجید از خداوند می‌پردازد و می‌گوید که همه مردم به دنیای مادی و قدرت‌های ظاهری مانند ثروت و مقام افتخار می‌کنند. اما رندان و درویشان که به خداوند پناهنده هستند، به این چیزها ناز نمی‌کنند و تنها در سایه وجود خداوند آرامش می‌یابند. لذا تنها خداوند است که شایسته‌ی احترام و عشق است.