شمارهٔ ۹۵ صفی علیشاه
صفی علیشاه / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا بر نکنی با صطفای دل و دلق
قلاب علاقه و امید از خود و خلق
در حلقه ما مکش بخامی گردن
کز فقر خوریم طعمه بیمنت خلق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به مفهوم وابستگی به دلبستگیها و امیدها اشاره دارد. شاعر از ما میخواهد که خود را از قلاب این وابستگیها رها کنیم و از فقر و نیاز به دیگران دوری کنیم. در واقع، برای رسیدن به آزادی و رفع نیاکان، باید از روابط و وابستگیهای ناپایدار دست بکشیم.