۱۰۹- آیات ۲۳۰ تا ۲۳۱ صفی علیشاه
صفی علیشاه / ۲- سوره البقره / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
فَإِنْ طَلَّقَهٰا فَلاٰ تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتّٰی تَنْکِحَ زَوْجاً غَیْرَهُ فَإِنْ طَلَّقَهٰا فَلاٰ جُنٰاحَ عَلَیْهِمٰا أَنْ یَتَرٰاجَعٰا إِنْ ظَنّٰا أَنْ یُقِیمٰا حُدُودَ اَللّٰهِ وَ تِلْکَ حُدُودُ اَللّٰهِ یُبَیِّنُهٰا لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ (۲۳۰) وَ إِذٰا طَلَّقْتُمُ اَلنِّسٰاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِکُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَ لاٰ تُمْسِکُوهُنَّ ضِرٰاراً لِتَعْتَدُوا وَ مَنْ یَفْعَلْ ذٰلِکَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَ لاٰ تَتَّخِذُوا آیٰاتِ اَللّٰهِ هُزُواً وَ اُذْکُرُوا نِعْمَتَ اَللّٰهِ عَلَیْکُمْ وَ مٰا أَنْزَلَ عَلَیْکُمْ مِنَ اَلْکِتٰابِ وَ اَلْحِکْمَةِ یَعِظُکُمْ بِهِ وَ اِتَّقُوا اَللّٰهَ وَ اِعْلَمُوا أَنَّ اَللّٰهَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ (۲۳۱)
پس اگر طلاق دهدش پس حلال نیست مر او را بعد از آن تا آنکه نکاح کند جفتی جز او پس اگر طلاق داد او را پس نیست گناهی بر آنها که برگردند اگر گمان داشته باشند که برپا بدارند حدهای خدا را و بدان این است حدهای خدا که بیان میکند آن را برای قومی که میدانند (۲۳۰) و چون که طلاق دادید زنان را پس برسند بآخر این را پس بتحقیق ستم کرد خود را و مگیرید آیتهای خدا را استهزاء و بپا دارید نعمت خدا را بر خودتان و فرو نفرستاد بر شما از شما مدتشان پس نگاهدارید ایشان را بخوبی یا سر دهید ایشان را بنیکی و نگاه مدارید ایشان را از راه ضرر تا تعدی کنید و کسی که بکند کتاب و حکمت پند میدهد شما را بدو و بپرهیزید خدا را و بدانید که خدا بهمه چیز داناست (۲۳۱)
پس سه بار ار داد مرد او را طلاق
نیستش دیگر حلال او در وثاق
جز که آرد در نکاحش دیگری
وآن کند جز او قبول شوهری
پس ز وی گیرد طلاق آنگه رواست
گر به وی آرد رجوع او گر که خواست
اینست حدهای خدا گر در گمان
باشد این، دارند برپا تا که آن
می دهد تفصیل حق بی انقطاع
بهر آن قومی که دارند اطلاع
چون شما بدهید زنها را طلاق
پس رسد مدت به آخر بی نفاق
یا نگه داریدشان نیکو و خوب
یا رها سازیدشان پاک از ذنوب
نه نگه دارید از وجه ضرر
نکند این جز تنگ خُلقی بد سیر
بر تعدّی گر نگه داریدشان
تا ز خوی بد بیازاریدشان
یا که مانند از معاش و از ولد
وز نشاط و عشرت این ظلم است و بد
هر که این کرد او ستم بر خویش کرد
تا چه حق با مرد ظلم اندیش کرد
گر کسی پاداش آن بیند به عین
تا به مرگ او راست بر خود شور و شین
هم نگیرید آیت الله را به هزو
یاد اِنعامش کنید از عضو عضو
بعد نعمتها که داد او بی حساب
نعمت دیگر فرستاد از کتاب
وآن شما را حکمت است و وعظ و پند
از بد و نیک و پسند و ناپسند
تا بپرهزید و دانید اینکه او
بر همه چیز است دانا مو به مو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به نکات کلیدی درباره طلاق و حقوق زنان در شریعت اسلام اشاره دارد. 1. اگر مرد زنش را طلاق دهد، او نمیتواند بعد از آن با همان زن دوباره ازدواج کند مگر اینکه زن با شوهر دیگری ازدواج کند و آن را طلاق دهد، سپس اگر مرد بخواهد میتواند با او ازدواج کند. 2. در صورتی که زن طلاق بگیرد و به پایان مدت عدهاش برسد، مرد باید یا او را به خوبی نگه دارد یا به نیکی رها کند و نباید از روی ضرر و اذیت او را نگه دارد. 3. در این مسیر اگر کسی بر خلاف این اصول عمل کند، به خود ظلم کرده است. 4. باید به آیات خدا بیاحترامی نکرد و نعمتهای خدا را فراموش نکرد، و از کتاب و حکمت الهی تعظیم و پند بگیرند. در نهایت، خداوند بر همه چیز آگاه است و به تمامی اعمال انسانها علم دارد.