۱۲۷- آیه ۲۵۴ صفی علیشاه
صفی علیشاه / ۲- سوره البقره / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمّٰا رَزَقْنٰاکُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ یَأْتِیَ یَوْمٌ لاٰ بَیْعٌ فِیهِ وَ لاٰ خُلَّةٌ وَ لاٰ شَفٰاعَةٌ وَ اَلْکٰافِرُونَ هُمُ اَلظّٰالِمُونَ (۲۵۴)
ای آنان که گرویدید انفاق کنید از آنچه روزی کرد شما را پیش از آنکه بیاید روزی که نباشد بیعی در آن و نه دوستی و نه شفاعتی و کافران ایشانند ستمکاران (۲۵۴)
ای گروه مؤمنین انفاق را
پیشه سازید اینست ره رزّاق را
گر دهید از رزقها کو داده است
هر یکی را صد عوض آماده است
پیش از آن کآید شما را روز آن
که نباشد هیچ سودی زین و آن
اندر آن نه دوست باشد نه شفیع
غیر فعلی کوست شایع یا شنیع
کرده اند آن کافران بر خود ستم
که ندیدند از وجود، الاّ عدم
حاصلی در دست جز اندیشه نیست
بود آن وهمی، پری در شیشه نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
آیه و شعر بیانگر تأکید بر اهمیت انفاق و بخشندگی در زندگی مؤمنان است. در آیه، خداوند از مؤمنان میخواهد که از روزیهایی که به آنان داده شده است انفاق کنند، پیش از آنکه روز قیامت فرابرسد، روزی که در آن نه خرید و فروشی خواهد بود و نه دوستی یا شفاعتی؛ و در این روز، کافران به ستمکاران و غافلانی تبدیل خواهند شد که تنها به عدم و عدم وجود توجه کردهاند. شخصی که انفاق میکند، در حقیقت به سرمایهای معنوی و عوضی برای کار نیک خود دست پیدا خواهد کرد. به بیان دیگر، زندگی مادی محدود است و انفاق روحانی و نیکیها در آخرت ارزش بیشتری خواهند داشت.