۶۹- آیات ۱۳۹ تا ۱۴۱ صفی علیشاه
صفی علیشاه / ۲- سوره البقره / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
قُلْ أَ تُحَاجُّونَنٰا فِی اَللّٰهِ وَ هُوَ رَبُّنٰا وَ رَبُّکُمْ وَ لَنٰا أَعْمٰالُنٰا وَ لَکُمْ أَعْمٰالُکُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ (۱۳۹) أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرٰاهِیمَ وَ إِسْمٰاعِیلَ وَ إِسْحٰاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ اَلْأَسْبٰاطَ کٰانُوا هُوداً أَوْ نَصٰاریٰ قُلْ أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اَللّٰهُ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کَتَمَ شَهٰادَةً عِنْدَهُ مِنَ اَللّٰهِ وَ مَا اَللّٰهُ بِغٰافِلٍ عَمّٰا تَعْمَلُونَ (۱۴۰) تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهٰا مٰا کَسَبَتْ وَ لَکُمْ مٰا کَسَبْتُمْ وَ لاٰ تُسْئَلُونَ عَمّٰا کٰانُوا یَعْمَلُونَ (۱۴۱)
بگو آیا خصومت میکنید ما را در خدا و اوست پروردگار ما و پروردگار شما و برای ما است کردارهای ما و برای شما است کردار شما و ما مر او را مخلصانیم (۱۳۹) آیا میگویید که ابراهیم و اسماعیل و اسحق و یعقوب و اسباط بودند یهود یا ترسا بگو آیا شما داناترید یا خدا و کیست ستمکارتر از آنکه بپوشد گواهی را که در نزد اوست از خدا و نیست خدا بیخبر از آنچه میکنید (۱۴۰) آنها گروهیاند که گذاشتند مر آنها راست آنچه کسب کردند و مر شما راست آنچه کسب کردید و پرسیده نشوید از آنچه بودند میگروند (۱۴۱)
گو تخاصم می کنید آیا ز کین
در خدا و علم غیب و امر دین
اوست بر ما و شما جمله خدای
جمله مصنوعیم او را ز اقتضای
هست مر اعمال ما از بهر ما
هم عمل های شما بهر شما
ما مر او را مخلصیم و خالصیم
چون شما نی در عملها ناقصیم
یا که میگویند ابراهیم بود
یا خود اسماعیل و اسحاق از یهود
هم دگر یعقوب و اسباطش تمام
خارج است از عقل و برهان این کلام
گو شما دانید این را یا خدا
کوست دانا بر همه جهر و خفا
کیست ظالم تر از آن کو از ستم
داشت نزد حق شهادت مکتتم
شاهدید و پردة غفلت زنید
نیست حق غافل از آنچه می کنید
یعنی آگاهید از حکم کتاب
که رسول است احمد (ص) از حق بالصواب
یعنی آگاهید کاحمد(ص) برتر است
بر تمام انس و جان پیغمبر است
وآنگهی پوشید چشم از کردگار
زآنچه دانید از گواهی آشکار
تلک امّة قد خلت آمد بیان
نیست بر تکرار حاجت ذکر آن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به بحث و جدل در مورد دین و الوهیت میپردازد. در آن، سؤال میشود که آیا انسانها در مورد خدا و پروردگار خود با یکدیگر اختلاف دارند. خداوند پروردگار همه است و هر کس اعمال خود را دارد. گفته میشود که آیا ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب و اسباط جزو یهود یا ترسا هستند. با اشاره به اینکه خداوند از حقیقت مطلع است و هیچ کس نمیتواند شاهدی را پنهان کند، نتیجهگیری میشود که هر امتی، اعمال خودش را دارد و در قیامت از آنچه انجام داده است سؤال خواهد شد. در نهایت، تأکید میشود که گروههای گذشته، اعمال خود را کردهاند و نیازی به تکرار درباره آنها نیست.