۸۸- آیه ۱۷۹ صفی علیشاه
صفی علیشاه / ۲- سوره البقره / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
وَ لَکُمْ فِی اَلْقِصٰاصِ حَیٰاةٌ یٰا أُولِی اَلْأَلْبٰابِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ (۱۷۹)
و برای شما است در قصاص زندگی ای خداوندان خردها شاید شما بپرهیزید (۱۷۹)
مر شما را در قصاص آمد حیات
اهل هوش ار هیچ دارید التفات
تا بپرهیزید اندر زندگی
زآنچه دور است از رسوم بندگی
نفس خونی کُشته از تیغ هوی
قلب عالی رتبه را بر ناروا
کُشت باید در قصاصش بی درنگ
ور نه گردد زندگانی بر تو تنگ
عبد را بر قتل حرّ بایست کُشت
هم به قتل مرغ جنّت خارپشت
گشته این خونخواره یار همدمت
تازه گردد هر دم از وی ماتمت
بس عجب کو را بداری زنده باز
زندگی را چارة این گنده ساز
در قصاص استت حیات و زندگی
حاصل این زندگی دان بندگی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به موضوع قصاص و اهمیت آن در زندگی اشاره دارد. در آیه اول، به خردمندان توصیه می‌شود که قصاص به عنوان یک حکم الهی دارای حیات و زندگی است و هدف آن پرهیز از اعمال نادرست و ناقض اصول اخلاقی است. شاعر به این نکته می‌پردازد که اجرای قصاص در واقع برای حفاظت از جان انسان‌ها ضروری است و کسانی که این قضیه را به درستی درک کنند، می‌توانند از تنگناهایی که ناشی از ظلم و تجاوز است، بگریزند. همچنین، او بر اهمیت قصاص در حفظ نظم و عدالت اجتماعی تأکید می‌کند و می‌گوید که زندگی واقعی در اهل بندگی و اطاعت از اصول الهی نهفته است.