۹- آیات ۷۷ تا ۸۲ صفی علیشاه

وَ لَقَدْ أَوْحَیْنٰا إِلیٰ مُوسیٰ أَنْ أَسْرِ بِعِبٰادِی فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِیقاً فِی اَلْبَحْرِ یَبَساً لاٰ تَخٰافُ دَرَکاً وَ لاٰ تَخْشیٰ (۷۷) فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فَغَشِیَهُمْ مِنَ اَلْیَمِّ مٰا غَشِیَهُمْ (۷۸) وَ أَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَ مٰا هَدیٰ (۷۹) یٰا بَنِی إِسْرٰائِیلَ قَدْ أَنْجَیْنٰاکُمْ مِنْ عَدُوِّکُمْ وَ وٰاعَدْنٰاکُمْ جٰانِبَ اَلطُّورِ اَلْأَیْمَنَ وَ نَزَّلْنٰا عَلَیْکُمُ اَلْمَنَّ وَ اَلسَّلْویٰ (۸۰) کُلُوا مِنْ طَیِّبٰاتِ مٰا رَزَقْنٰاکُمْ وَ لاٰ تَطْغَوْا فِیهِ فَیَحِلَّ عَلَیْکُمْ غَضَبِی وَ مَنْ یَحْلِلْ عَلَیْهِ غَضَبِی فَقَدْ هَویٰ (۸۱) وَ إِنِّی لَغَفّٰارٌ لِمَنْ تٰابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صٰالِحاً ثُمَّ اِهْتَدیٰ (۸۲)

و هر آینه وحی کردیم بموسی که بشب بر بندگان مرا پس بزن برای ایشان راهی در دریا خشک بیم نخواهی داشت دریافتنی و نخواهی ترسید (۷۷) پس از پی رفتنشان فرعون با لشکرهایش پس دریافت ایشان را از دریا آنچه دریافت ایشان را (۷۸) و گمراه کرد فرعون قومش را و هدایت نکرد (۷۹) ای پسران یعقوب بدرستی که رهانیدیم شما را از دشمنانتان و وعده دادیم شما را جانب طور ایمن و فرو فرستادیم بر شما منّ و سلوی را (۸۰) بخورید از پاکیزه‌های آنچه روزی دادیم شما را و تعدی مکنید در آن پس فرود آید بر شما سخط من و هر که فرود آید بر او سخط من پس بدرستی که هلاک شد (۸۱) و بدرستی که من آمرزنده‌ام مر آن را که توبه کرد و گروید کرد کاری شایسته پس هدایت یافت (۸۲)

وحی بر موسی نمودیم از درون

که ببر شب بندگانم را برون

زن رهی در بحر خشک از بهرشان

آید از پی گرچه خصم از شهرشان

پس مکن اندیشه از فرعونیان

که شما را در نیابند ار مکان

هم مترس از آنکه تا گردی غریق

سالم از دریا درآیند آن فریق

پس درآمد از پی ایشان به زود

از پی تعظیم فرعون و جنود

پس فرو بگرفت دریاشان به خویش

آنچه بُد بگرفتنی از کم و بیش

قوم خود را کرد فرعون عنید

گمره و ننمودشان ره بر امید

ای بنی یعقوب از اعداءتان

ما نجات آن روز دادیم آن چنان

وعده پس دادیمتان بر کوه طور

از ره اَیمن که لامع گشت نور

از پی انزال تورات قویم

یا که از بهر مناجات کلیم

منّ و سلوی ما فرستادیم هم

بر شما بود ید چون در تیه غم

همچنین گفتیم بر وجه ثبات

مَا رَزَقنَاکُم کُلُواْ مِن طُیِّبَات

فِیهِ لَاتَطْغَواْ ز حد خویش هم

نگذرید از ناسپاسی در نعم

بر شما پس خشم من آید فرود

چونکه خشم آمد هلاکت رخ نمود

هستم آمرزنده، کرد ار توبه کس

گشت مؤمن، کارِ نیکو کرد پس

پس ز افعال نکو حق گر که خواست

یافت بی شک در سلوک او راه راست