۱۳- آیات ۵۵ تا ۶۰ صفی علیشاه

وَ یَوْمَ تَقُومُ اَلسّٰاعَةُ یُقْسِمُ اَلْمُجْرِمُونَ مٰا لَبِثُوا غَیْرَ سٰاعَةٍ کَذٰلِکَ کٰانُوا یُؤْفَکُونَ (۵۵) وَ قٰالَ اَلَّذِینَ أُوتُوا اَلْعِلْمَ وَ اَلْإِیمٰانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِی کِتٰابِ اَللّٰهِ إِلیٰ یَوْمِ اَلْبَعْثِ فَهٰذٰا یَوْمُ اَلْبَعْثِ وَ لٰکِنَّکُمْ کُنْتُمْ لاٰ تَعْلَمُونَ (۵۶) فَیَوْمَئِذٍ لاٰ یَنْفَعُ اَلَّذِینَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَ لاٰ هُمْ یُسْتَعْتَبُونَ (۵۷) وَ لَقَدْ ضَرَبْنٰا لِلنّٰاسِ فِی هٰذَا اَلْقُرْآنِ مِنْ کُلِّ مَثَلٍ وَ لَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآیَةٍ لَیَقُولَنَّ اَلَّذِینَ کَفَرُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلاّٰ مُبْطِلُونَ (۵۸) کَذٰلِکَ یَطْبَعُ اَللّٰهُ عَلیٰ قُلُوبِ اَلَّذِینَ لاٰ یَعْلَمُونَ (۵۹) فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اَللّٰهِ حَقٌّ وَ لاٰ یَسْتَخِفَّنَّکَ اَلَّذِینَ لاٰ یُوقِنُونَ (۶۰)

و روزی که قایم می‌شود قیامت سوگند می‌خورند گنهکاران که درنگ نکردند جز یک ساعت همچنین بودند که برگردانیده می‌شدند (۵۵) و گفتند آنان که داده شدند دانش و ایمان را بتحقیق که درنگ کردید در کتاب خدا تا روز رستخیز پس اینست روز رستخیز و لیکن شما بودید که نمی‌دانستید (۵۶) پس روزی چنین سود نکند آنان که ستم کردند عذرخواهی ایشان و نه ایشان خوانده می‌شوند بآنچه عتاب زایل کند (۵۷) و بدرستی که زدیم برای مردم در این قرآن از هر مثلی و اگر آوری ایشان را آیتی هر آینه گویند آنان که کافر شدند نیستید شما جز باطل‌کیشان (۵۸) همچنین مهر می‌نهد خدا بر دلهای آنان که نمی‌دانند (۵۹) پس صبر کن بدرستی که وعده خدا حق است و نباید که از جای در آورند ترا آنان که یقین نمی‌کنند (۶۰)

« در بیان حال قیامت »

گردد آن روزی که برپا رستخیز

می خورد سوگند مجرم بی تمیز

اینکه ما را غیر یک ساعت درنگ

می نبود اندر جهان پر شرنگ

بازگردانیده باشند این چنین

از طریق صدق بر کذب مبین

وآن کسان گویند کآزاده شدند

علم و ایمان را ز حق داده شدند

که شما را بد درنگ اندر جهان

آنچه بود اندر کتاب االله آن

هست یعنی مدت لبث شما

ثبت اندر لوح محفوظ خدا

تا به روز بعث و آن روز است این

می ندانستید لیک آن را چنین

عذرهاشان سود پس ندهد کنون

آن ستمکاران ولَایستَعتَبون

تا بجویید اعنی آن چیز از حساب

که کند ز ایشان ازاِله مر عتاب

ما در این قرآن زدیم از بهر ناس

از مثل هر چیز دارند ار سپاس

ای محمّد(ص) آری ار هر آیتی

منکران را در مقام دعوتی

پس بگویند اهل کفر اندر فسون

از عناد إنْ أنتُم إلَّا مبطِلُون

حق تعالی مهر بنهاد این چنین

بر قلوب آنکه نادانند زین

صبر کن پس إنَّ وعد االلهِ حق

تا ندارندت به خفّت یا غلق

ره نیابد در تو یعنی تا فتور

از شرور بی یقینان در نشور

یا که انکار یهودت بر شتاب

ناورد تا بهرشان خواهی عذاب