بخش ۲۱ - در معنی کریمه یا ایها المزمل صفی علیشاه
صفی علیشاه / دفتر دوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
احمدا از سر بیفکن دلق را
بر ولای مرتضی(ع) خوان خلق را
هین قُم اللیل ای مه مزّملم
کن بیان وصف ولی کاملم
احمدا از سر بینداز این گلیم
خلق را خوان بر صراط مستقیم
راز کم پوش ای بشیر بی‌نذیر
امر ما را بر صغیر و بر کبیر
گو تو خواه آن رد بود خواهی قبول
گر نگویی نی نبی ای، نی رسول
احمدا اجسام ثابت جان کجاست
بی تولاّی علی ایمان کجاست
احمدا گر مهر او باعث نبود
مر قِدم را سودی از حادث نبود
من نکردم خلق تا سودی کنم
بلکه تا بر بندگان جودی کنم
جود من موقوف مهر مرتضی(ع) است
طالب حیدر رهین جود ماست
گر نبود اظهار فضل حیدرم
در نظر حاجت چه با پیغمبرم
احمدا من بر خلایق مشفقم
هم مر ایشان را ز شفقت خالقم
خلقشان کردم که ربّانی کنم
نی عبث جان بدهم و فانی کنم
اوست ربّانی که حیدر دوده است
ورنه جانش در بدن بیهوده است
احمدا ظاهر نما اسرار عشق
گو نبینند اُعمیان انوار عشق
احمدا کن دعوت دیگر به قوم
قیل و قالست این نماز و حج و صوم
از شریعت این ولایت مقصد است
ورنه شرع بی ولایت مرتد است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره اهمیت ولایت علوی و معنای عمیق آن در زندگی انسان‌هاست. شاعر از پیامبر (ص) می‌خواهد که مردم را به حقیقت ولایت و عشق به علی (ع) آگاه کند. او تأکید می‌کند که بدون محبت و تبعیت از علی (ع)، ایمان و اعمال دینی بی‌معناست. در واقع، ولایت علی (ع) اساس ایمان و راه درست زندگی است و تمامی اعمال عبادی باید بر اساس این ولایت باشد. شاعر با نگاهی عمیق و تأمل‌انگیز، به ارتباط عشق و ولایت در زندگی انسان‌ها اشاره می‌کند و از بی‌توجهی به این موضوع ابراز نگرانی می‌کند.