شمارهٔ ۲۰ - قطعه صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر درباره‌ی مرغی است که در قفسی imprisoned و سخن‌گو و پرواز کننده است. به نظر می‌رسد که وقتی قفس به دلخواه باز شود و مرغ آزاد شود، می‌تواند به جایی که نیاز دارد برود، فارغ از مرزهای قفس. در اینجا بوم (پرنده) و بلبل هر دو به نوعی قابل قبول هستند و به حقیقت و مجاز اشاره دارند. در نهایت، شعر به این نکته می‌پردازد که اگر بوم به ویرانه‌ای برود یا بلبل به گلشن، هر کدام در جای خود می‌توانند مفهومی داشته باشند.