شمارهٔ ۱ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، speaker به بیان حالتی می‌پردازد که در آن خود و جهان مادی محو و ناپدید شده‌اند و فقط یک سوار تنها (که نماد خداوند است) در آگاهی‌اش ظاهر شده. در نتیجه، او به این حقیقت می‌رسد که خداوند در همه جا حضور دارد و وجود دارد.