شمارهٔ ۱۷ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در خوش چو بر مغز رسیدم از پوست
گفتم بود این مقام جای من و دوست
چون نیک نظر نمودم از دیدهٔ دل
دیدم بمیان منی نباشد همه اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر لحظه‌ای است که شاعر به درک عمیق‌تری از خود و ارتباطش با دوست می‌رسد. او ابتدا فکر می‌کند که این مقام، جای او و دوستش است، اما با نگاهی دقیق‌تر متوجه می‌شود که در حقیقت، همه چیز به آن دوست وابسته است و خود او در این میان هیچ نیست. این مضمون نشان‌دهنده اهمیت و وجود دوست در زندگی شاعر است.