شمارهٔ ۳ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به شاه نجف ندا می‌دهد که او را در حیرت و سرگشتگی رها نکند. او خود را مهمانی می‌داند که در درگاه شاه قرار گرفته و از او درخواست دارد تا به عنوان میزبان، به این گدای دربه‌در غذا و محبت عطا کند.