شمارهٔ ۶ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که هر کسی که بدی را ببیند، خودش نیز بد است و هر کسی که خوبی را ببیند، نیکوست. او خود را به آینه‌ای تشبیه می‌کند که از صاف‌دلی‌اش، چهره واقعی هر کس را نمایش می‌دهد. هر کسی که به آینه نگاه کند، در واقع خود را می‌بیند.