شمارهٔ ۲۷ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به خسرو طوس، امام مسموم، خطاب می‌کند و از او درخواست می‌کند که آنچه خود می‌داند را به او بدهد و درخواست دارد که شاه هیچ‌گاه بندگان خود را محروم نکند. شاعر به حکمت و تقدیر اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که خواسته‌هایش از عمق دل است.