شمارهٔ ۸۴ - تاریخ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به شب گذشته و تجربیات معنوی خود در خانقاه اشاره می‌کند. او از درویشی که به او الهام بخشیده یاد می‌کند و بیان می‌کند که شب تا صبح در عالم معنوی و تفکر سپری شده است. کوی پیر بزرگوار به او احساس آرامش و شادی داده و او با دوری از دنیا و وابستگی‌ها، به تجلیات الهی دست یافته است. در پایان، شاعر در پی کشف تاریخچه عشق و محبت الهی است.