شمارهٔ ۶۹ - تاریخ وفات والد ماجد حقیر مرحوم آقا اسداله صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / ماده تاریخ‌ها و قطعات مناسبتی / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
بابم چو وداع این جهان گفت
جمعیت خاطر من آشفت
شد طاقت جان ز مرگ او طاق
گردید دل حزین بغم جفت
بس باب غمم بروی شد باز
بابم چو ز دیده روی بنهفت
روحش بفرح قرین که تا بود
از خواطر من غبار غم رفت
الحق ز نسیم شفقت اوست
این گلشن طبع من که بشکفت
گنج گهرم نمود از بس
در تربیتم ز لعل در سفت
القصه چو او به بستر خاک
با مهر علی و آل او خفت
تاریخ وفات او سرودم
تا جان بسپرد یا علی گفت
۱۳۴۴
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به وداع و مرگ پدرش اشاره می‌کند. با فوت پدر، احساس درد و غم عمیقی در دلش ایجاد می‌شود و زندگی‌اش تحت تأثیر فقدان او قرار می‌گیرد. او می‌گوید که روح پدرش با خوشی و آرامش در کنار او باقی مانده و محبت و شفقت پدر باعث شکوفایی او شده است. در نهایت، شاعر از مرگ پدرش یاد می‌کند و تاریخ وفات او را گرامی می‌دارد و به عشق و محبت پدر نسبت به علی و اهل بیت اشاره دارد.