نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۰ - تاریخ فوت مرحوم میرزا حسن المتخلص بآتش صغیر اصفهانی

صغیر اصفهانی / ماده تاریخ‌ها و قطعات مناسبتی / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

دریغا ز آتش که بر خرمن جان

بیفروخت ما را فراق وی آتش

دریغا ز طبع چو آبش که از آن

به جای سخن ریخت پی در پی آتش

صغیرش به تاریخ رحلت بگفتا

بیفشرد ناگه به فصل دی آتش

۱۳۴۶

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و آتش فراق معشوق می‌گوید. او می‌نالد که چگونه جدایی از معشوق، به جانش آتش می‌زند و طبع او را به اشک می‌آورد. همچنین به سرنوشت ناگهانی و تلخ نزدیکی هنگام زندگی اشاره کرده و بیان می‌کند که در نهایت، مرگ و جدایی به سراغش آمده است. تاریخ این شعر به سال ۱۳۴۶ اشاره دارد.