شمارهٔ ۳۶ سحاب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انتقاد از افرادی می‌پردازد که خود را از دیگران برتر می‌دانند و در واقع بینش نادرستی نسبت به خود و دیگران دارند. شاعر می‌گوید که فقط دیوانه یا مجنون می‌تواند واقعیت‌ها را ببینند و از دید عقل، این افراد را نمی‌توان واقعاً مشاهده کرد. به گفته شاعر، اگر به ظاهر کسی نگاه کنی، گمان می‌کنی او کافر است، اما در واقعیت فقط باید به باطن افراد توجه کرد. در نهایت، نقدی به تکبر و خود بزرگ‌بینی در جامعه است.