نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵ - هجو خواجه حسن سلیم تهرانی

سلیم تهرانی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

با هرکه نشنید نفسی، خواجه حسن را

از گاو و ز گوساله ی خود، گفت و شنید است

از بس که سیاهی زند از ماست به مردم

باور نکنم گوید اگر ماست سفید است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به وضعیت ناپسند و سیاه‌کاری‌هایی که از مردم سر می‌زند اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر کسی بگوید که ماست سفید است، او به این گفته اعتماد نخواهد کرد؛ زیرا سیاهی و ناپاکی انسان‌ها بیشتر از آن است که بتوان به سخنانشان اطمینان کرد. به طور کلی، این شعر نگرانی از بی‌صداقتی و اعتماد به نفس دیگران را به تصویر می‌کشد.