شمارهٔ ۴۵ - هجو کسی سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها به توصیف شخصیتی خسیس و پست می‌پردازد. او می‌گوید که این شخص به خاطر حرص و ولعش، حتی اگر عمرش به پایان برسد، از شکست در تامین نان هم بدتر خواهد بود. صورت زشت او نشان‌دهنده باطن شیطانی‌اش است و نفعی که از هر کسی می‌بیند، بهتر از نفعی است که از فرزندش دارد. به عبارتی، او به شدت بخیل است و سودی که از یک استخوان در دهان سگ می‌گیرد، از دندان‌های خود او بیشتر است.