شمارهٔ ۱۱ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
حاسد که همه دعوی لافش پوچ است
از مغز حیا، چو نافش پوچ است
از طبع زبان دراز، معنی مطلب
شمشیر کشیده را غلافش پوچ است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان بی‌ارزشی و پوچی حسادت می‌پردازد. شاعر می‌گوید که حاسد، به رغم ادعاهای بزرگش، در واقع چیزی از خود ندارد. او همچنان که حیا در وجودش نیست، به بیان هم نمی‌تواند چیزی ارزشمند ارائه کند. در نهایت، شاعر این نکته را نیز به تصویر می‌کشد که مثل شمشیری که در غلافش بی‌خاصیت است، حاسد نیز فقط از زبان و صحبت‌هایش سخن می‌گوید، در حالی که عمل و محتوای خاصی ندارد.