شمارهٔ ۱۳ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر ابراز می‌کند که حال و احساساتش از نوع صدایش مشخص است و نشان می‌دهد که از عشق و شیدایی پر شده است. او به روشنی می‌گوید که در مسیر عشق، مانند هنرمندی بی‌احتیاط، آشفتگی‌اش به وضوح از آثار و رد پاهایش قابل مشاهده است.