شمارهٔ ۱۹ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رخشت که دمش علامت چوگان است
در دعوی خود چو گوی در میدان است
رنگین شود از رنگ خوشش دست، مگر
در خانه ی زین تو حنابندان است؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از رخشت (مادیان یا اسب زیبا) سخن می‌گوید که دمش نشانه‌ای از بازی چوگان است. او در میدان بازی همچون گوی حرکت می‌کند و وجود رنگین او می‌تواند به خوشحالی و زیبایی اشاره داشته باشد. همچنین، در خانه زین او، جشن و سرور برقرار است.