شمارهٔ ۲۲ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زوال زیبایی و سرسبزی چمن اشاره می‌کند که دیگر جایی برای شادی ندارد. گل‌ها در فصل خزان آسیب دیده و نابود شده‌اند. پروانه به شرایط خود می‌بالد، اما بلبل برای یافتن گل، به روشنی و نور نیاز دارد. به طور کلی، شعر حس افسردگی و غم از دست رفتن زیبایی‌های طبیعی را منتقل می‌کند.