شمارهٔ ۲۹ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دردا که ز دست، یار بگزیده برفت
آرام و قرار دل غمدیده برفت
شد دیده سفید و دل سیاه است، که گفت؟
کز دل برود هر آنچه از دیده برفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از درد جدایی و آسیب ناشی از عشق سخن می‌گوید. او از دست دادن یار را ناراحت‌کننده می‌داند و بیان می‌کند که این جدایی موجب افسردگی و سیاه شدن دلش شده است. همچنین تأکید می‌کند که هر چیزی که از دیده برود، از دل نیز خواهد رفت و این احساس ناامیدی و دل‌شکستگی او را عمیق‌تر می‌کند.