نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹ سلیم تهرانی

سلیم تهرانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون حرف تب تو در میان می افتد

پیمانه ز دست می کشان می افتد

افلاک ز لرزیدن تو می لرزد

برخیز، وگرنه آسمان می افتد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شدت تأثیرگذار بودن محبوبش اشاره می‌کند. با یادآوری تب و شوقی که به محبوب دارد، می‌گوید وقتی نام محبوب بر زبان می‌آید، همه چیز تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد. پیمانه‌ی شراب از دستش می‌افتد و حتی آسمان از لرزش او به لرزه درمی‌آید. شاعر از محبوب می‌خواهد که برخیزد و خود را نشان دهد، وگرنه آسمان هم سقوط خواهد کرد.