شمارهٔ ۴۳ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بی تاب و تبم چو شمع تن می میرد
می میرم اگر آتش من می میرد
از آتش دوزخ دل ما را چه غم است
هندو ز برای سوختن می میرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساس درد و بی‌تابی خود را به تصویر می‌کشد. او تشبیه می‌کند که مانند شمع در حال ذوب شدن است و اگر آتش وجودش خاموش شود، او نیز می‌میرد. با وجود آتش دوزخ، او به سوختن و دردهای دیگر اهمیت نمی‌دهد و تنها به سرنوشت خود می‌اندیشد. در واقع، این شعر بیانگر عواطف عمیق و نگران‌کننده شاعر است.