شمارهٔ ۴۹ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات به گروهی اشاره شده است که به سبب شرایطی از ایران به هند رفته‌اند. آنها در محلی به نام "سرای سنبل" زندگی می‌کنند و احساس نارضایتی و غم دارند. شاعر از کمبود راه حلی برای درمان درد و رنج این افراد سخن می‌گوید و آنها را به مانند "خال سفید" در هند معرفی می‌کند که نشان‌دهنده ی نابه‌هنجاری و عیب در آنجا است.