شمارهٔ ۶۴ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شاعر به موضوع فقر و کمبود می‌پردازد. او از کرم و بخشش خداوند یاد می‌کند و می‌گوید که همواره در فقر است و به دنبال عذر و دلیل برای دریافت نعمت‌هاست. شاعر به ناامیدی خود اشاره کرده و می‌پرسد که تا کی باید وعده‌های پوچ را بشنود، و در نهایت به این نکته می‌رسد که ممکن است وضع او به بدی تغییر کند.