بخش ۶۴ - دو بیت شعر سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / جمشید و خورشید / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
رسولا خدا را به جایی که دانی
چه باشد که از من پیامی رسانی؟
نه کار رسول است رفتن به کویش
نسیما تو برخیز ار می‌توانی
ز پیش جم دو کبک بلبل آواز
به کوهستان دژ کردند پرواز
بدان دژ پرده‌ای خوش ساز کردند
ز قولش این غزل آغاز کردند:
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به رسالت و پیامبری اشاره می‌کند و می‌گوید که فرستادن پیام از طرف خدا کار رسول نیست. او از نسیما (نسیم صبح) می‌خواهد که اگر می‌تواند برآید و پیام را برساند. همچنین، تصویر پرواز دو کبک و بلبل به کوهستان و ساختن دژی زیبا به عنوان مکان امنی برای انتشار پیام را به تصویر می‌کشد. غزل به این صورت آغاز می‌شود که شاعر از جمال و زیبایی الهی سخن می‌گوید.