نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

۱۲۱- امیر سعد الحق سام میرزا صفوی

سام میرزا صفوی / صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات

بخش 1

از سادات نور بخشی است در یزد متوطن بود در شعر نصیبی تخلص میکرد این مطلع از اوست :

وقت رفتن دست چون بر طرف دامن میزند

دامنی باشد که او بر آتش من میزند

و این مطلع از اوست :

بخش 2

ز شوقت پاره سازم جامه تا جان در بدن باشد

لباسی را که نتوان پاره کردن آن کفن باشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

نصیبی شاعر سادات نور بخشی در یزد زندگی می‌کرد. او در شعر خود تخلص «نصیبی» را انتخاب کرده است. یکی از اشعارش به این صورت است: «وقت رفتن دست چون بر طرف دامن می‌زند، دامنی باشد که او بر آتش من می‌زند.» همچنین مطلع دیگری از او هست که می‌گوید: «ز شوقت پاره سازم جامه تا جان در بدن باشد، لباسی را که نتوان پاره کردن آن کفن باشد.» این اشعار به احساس عمیق و عاشقانه او اشاره دارد.