۱۳۰- میر افضل خواب بین سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات
بخش 1
ولد سلطانعلی خواب بین است و وجه تسمیه میر مذکور چنین بود که هر کس را بهر طریق که میخواستی بخواب میدیدی، اما میر افضل در سادگی بر عکس پدر واقع شده بود . دیوان غزل ترتیب داده این مطلع از اشعار اوست :
تو را تا سبزه خط گشت بر گلبرگ تر پیدا
بدور عارضت شد فتنه دور قمر پیدا
این بیت هم بدو منسوب است :
بخش 2
گهی از تاب آن رو سوزم و گه ز آتش هجران
بهر وجهی مرا سوزی اگر پیدا اگر پنهان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ولد سلطانعلی با خواب بینایی خاصی شناخته می‌شود و مشخصه او این است که می‌تواند خواب‌های مردم را به طریقی که می‌خواهد ببیند. در contrast، میر افضل در سادگی و فروتنی بر پدرش تأکید می‌کند. او دیوان غزلی دارد که یکی از اشعارش عبارت است از: "تو را تا سبزه خط گشت بر گلبرگ تر پیدا..." و "گهی از تاب آن رو سوزم و گه ز آتش هجران..." این ابیات نشان‌دهنده عمق احساسات و اندیشه‌های عاشقانه‌اش هستند.