نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

۷۷- میر زنده دل سام میرزا صفوی

سام میرزا صفوی / صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات

ساوه ایست .ابدال وش و دیوانه طور میگردد . این مطلع از اوست :

گر خدنگی بر دل آید زان کمان ابرو مرا

مونسی باشد بزیر خاک در پهلو مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این مطلع از شاعری به نام ساوه ایست ابدال وش و دیوانه است. در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت ابرو به عنوان کمانی اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که اگر عشق و دلبستگی به دلش بیفتد، این عشق به مانند مونس و همدمی در درونش خواهد بود، حتی اگر آن عشق در زیر خاک باشد و دور از دسترس.