۹۹- امیر هدایت الله سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات
او نیز از سادات آنجاست و در تقوی و صلاح از عزیزان دیگر بهتر است و گاهی شعر میگوید و تخلصش عظیمی است . این مطلع از اوست :
از سر کویش مرا نبود هوای پای گل
بی گل رویش کجا باشد مرا پروای گل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شخص از نسل سادات است و در تقوا و صلاح از دیگران برجستهتر میباشد. او گاهی شعر نیز میگوید و تخلصش "عظیمی" است. یکی از اشعارش با این مطلع آغاز میشود: "از سر کویش مرا نبود هوای پای گل بی گل رویش کجا باشد مرا پروای گل."