نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

۹۹- امیر هدایت الله سام میرزا صفوی

سام میرزا صفوی / صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات

او نیز از سادات آنجاست و در تقوی و صلاح از عزیزان دیگر بهتر است و گاهی شعر میگوید و تخلصش عظیمی است . این مطلع از اوست :

از سر کویش مرا نبود هوای پای گل

بی گل رویش کجا باشد مرا پروای گل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شخص از نسل سادات است و در تقوا و صلاح از دیگران برجسته‌تر می‌باشد. او گاهی شعر نیز می‌گوید و تخلصش "عظیمی" است. یکی از اشعارش با این مطلع آغاز می‌شود: "از سر کویش مرا نبود هوای پای گل بی گل رویش کجا باشد مرا پروای گل."