۱۱۴- امیر حسین سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات
از سادات شهر مذکور است و طالبعلم خوبست این مطلع از اوست :
دمبدم بهر تو ای غنچه دهن می میرم
مگشا لب بخس و خار که من می میرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از فردی است که به سادات شهر تعلق دارد و به عنوان یک دانش‌آموز و علاقه‌مند به علم شناخته می‌شود. در این مطلع، شاعر به احساسات عمیق و عشق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که هر لحظه برای عشقش می‌میرد و از معشوق می‌خواهد که لبخندی بزند، چرا که این لبخند باعث زنده شدن او می‌شود.