۱۹۳- خواجه خلیل سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ سوم در ذکر وزرا
اصلش از حله است اما در نخجوان متولد شده در اوایل جوانی به زرگری اشتغال داشت و بعد از آن که مدتی بوزارت ترکان قیام نمود ترک آن مهم کرده بکلانتری نخجوان اکتفا نمود و در تعمیر آن بلده سعی جمیله بتقدیم رسانیده آثار خیر او در آنجا باقی است در آخر چشمش از حلیه بینائی عاری شده دو نوبت بطواف کعبه مشرف شده این معما باسم اویس از اوست .
گر همی خواهی که از غم های عالم وارهی
چون سبو پر می کنی در پای سروی کن تهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره شخصی است که اصالتاً از حله میباشد ولی در نخجوان متولد شده است. او در جوانی به زرگری مشغول بوده و بعد از مدتی به مقام کلانتری در نخجوان رسید و در آنجا به بهبود وضعیت شهر تلاش کرده است. آثار خیری از او در نخجوان باقی مانده است. او در پایان عمر بینایی خود را از دست داد و دو بار به سفر کعبه رفته است. در نهایت، این معما به نام "اویس" شناخته میشود. این متن همچنین پیامی فلسفی درباره رهایی از غمها دارد، به این معنی که با پر کردن دل خود از شادی میتوان به آرامش رسید.