۲۲۷- مولانا غیاث الدین احمد نیشابوری سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ چهارم در ذکر حضرات واجب التعظیم
مردی بسیار شریف است و متقی و پرهیزکار مدتی بامر قضای مشهد مقدسه و هرات اشتغال داشت و در آن کار رعایت امانت و دیانت میکرد در شعرید طولی داشت چنانکه بخود لازم کرده که هر شعری که باشد جواب گوید . اما تخلص مرا که عبارت از سامی است و بدو نسبتی ندارد غصب کرده و این از اهل امانت بعید و از روش دیانت بسیار بسیار دور است.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
بهمه حال این مطلع زاده ی طبع اوست : مطلع ای در دلت از عاشقان بی موجبی آزارها