نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

۴۶۲- مولانا احمد شیرازی سام میرزا صفوی

سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

اندک مولویتی داشته گویند در زمان قحط او را آدمیخواران خورده اند این مطلع از اوست :

جدا ز شست تو چون تیر بی بیقرار توام

بهر زمین که نشسینم در انتطار توام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مولوی در زمان قحطی به دست آدمی‌خواران خورده است. در یکی از اشعارش به احساس بی‌قراری و انتظار اشاره می‌کند و می‌گوید که هرگز از شست تو جدا نیست و در هر مکانی که نشسته باشد، منتظر توست.