۴۶۸- مولانا طفیلی خجندی سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
مردی عاشق پیشه لاابالی بود و حافظ کلام الله و از تاریخ وقوف تمام داشت و با کسان خوب صحبت داشته و اوقات بکتابت کلام الله میگذرانید و در همه اقسام شعر میگفت قصاید و غزل بسیار دارد این دو مطلع از جمله اشعار اوست:
بلای دردمندان از در و دیوار میآید
تا کنم قطع بیابان غمت مرحله ها
کف پا را زده ام میخچه از آبله ها
رخت چو صبح و بناگوش چون ستاره ی صبح
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
مردی عاشق و بی‌خیال بود که حافظ قرآن بود و به تاریخ آگاهی داشت. او با افراد خوب گفتگو می‌کرد و وقت خود را در نوشتن کلام خدا میگذرانید. در زمینه شعر نیز مهارت داشت و غزل و قصیده‌های فراوانی را سروده بود. در یکی از اشعارش به مشکلات و دردهای دردمندان اشاره کرده و از زیبایی‌های صبح سخن می‌گوید.