۴۷۸- مولانا شوقی کاشانی سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
از شعرایی است که همین اسم شاعری دارند و بس این مطلع که بهیچ کار نمی آید از اوست :
که بر بام فلک خم گشته از بهر تماشایش
چون سپهر از آتش مهرش تنم شد داغ داغ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر با استفاده از نام و لقب خود، به توصیف حالتی عاشقانه و آتشین می‌پردازد. او به وصف آسیب و تاثیر عواطف شدید خود بر جسم و روحش اشاره می‌کند و احساس می‌کند که عشقش او را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. این شعر نشان‌دهنده تماشا و حسرت عاشقانه‌ای است که شاعر تجربه می‌کند.