۴۷۹- گلشنی کاشانی سام میرزا صفوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به موضوع عشق و غم در شعر اشاره دارد. شاعر از عشق خود که مانند چراغی چندین چراغ روشن کرده، سخن می‌گوید. او به معشوقه‌اش می‌گوید که اگر غم و گریه‌اش را بداند، ممکن است به آن خنده کند، اما امیدوار است که او یک شب در کنار او باشد، مانند شمعی در خانه‌اش. در اینجا تضاد بین شادی و غم به خوبی نمایان است.