۵۴۳- مولانا میر شریف سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
هم از جمله سکنه آنجاست و هروی الأصل است، در علم موسیقی بی نظیر و آواز خوش او بغایت دل پذیر است، چون روی توجه بجانب کسب سایر کمالات دارد امید که توفیق یافته از اقران ممتاز گردد و با وجود صغر سن حسن نظمش مستحسن افتاده این ابیات از اوست :
بی گریه ام ز غمر دمی کم گذشته است
عمرم همه با شک دمادم گذشته است
از هر طرف که تیر جفا بر دلم زده
پیکان بهم رسیده و از هم گذشته است
نبود غالیه بر گرد رخ زیبایش
بلکه ساییده بود طره ی عنبر سایش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره فردی از سکنه هرات است که در علم موسیقی استعداد بسیار بالایی دارد و صدای خوش او بسیار دلنشین است. او توجه خاصی به کسب دیگر کمالات دارد و امید می‌رود که در آینده به موفقیت‌های بیشتری دست یابد. همچنین به سن کم او اشاره شده است ولی نظم و شعر او مورد تحسین قرار گرفته است. ابیاتی از شعر او بیان شده که نشان‌دهنده احساسات عمیق و جانسوز اوست. در این اشعار، او از درد و رنج خود در زندگی سخن می‌گوید و زیبایی چهره‌اش را با طره ای شبیه عطر توصیف کرده است.