نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

۳۱۶- مولانا هلالی قزوینی سام میرزا صفوی

سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

بخش 1

از خوش طبعان سرآمد قزوین است در هجو خواجه یحیی قمی که در آن محل کلانتر آنجا بوده است ابیات متین دارد از جمله این دو مطلع از اوست :

که بی رفیق بجایی نمیتوان رفتن

ریش و رویش سیه و هر دو بناگوش سپید

عزیز طباخ از جمله طباخان شهر تبریز است و ابیاتش بغایت عاشقانه و رنگین از جمله این یک بیت را بسیار خوب گفته :

بخش 2

چون کلاغی که جناح ابیض و اسود سرودم

شب چو از کوی تو آشفته و بی تاب روم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در قزوین شاعرانی با استعداد وجود دارند، از جمله شاعری که به هجو خواجه یحیی قمی پرداخته و ابیاتی متین سروده است. او می‌گوید که بدون رفیق نمی‌توان به جایی رفت و به ویژگی‌های ظاهری یحیی اشاره می‌کند. همچنین، طباخی به نام عزیز از تبریز وجود دارد که اشعاری عاشقانه و رنگین دارد و یکی از ابیات او به زیبایی بیانگر احساساتش است، مقایسه‌ای با کلاغی که بال‌هایش سیاه و سفید است، در حالی که در شب به یاد معشوقش بی‌تاب است.