۳۱۶- مولانا هلالی قزوینی سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
بخش 1
از خوش طبعان سرآمد قزوین است در هجو خواجه یحیی قمی که در آن محل کلانتر آنجا بوده است ابیات متین دارد از جمله این دو مطلع از اوست :
که بی رفیق بجایی نمیتوان رفتن
ریش و رویش سیه و هر دو بناگوش سپید
عزیز طباخ از جمله طباخان شهر تبریز است و ابیاتش بغایت عاشقانه و رنگین از جمله این یک بیت را بسیار خوب گفته :
بخش 2
چون کلاغی که جناح ابیض و اسود سرودم
شب چو از کوی تو آشفته و بی تاب روم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در قزوین شاعرانی با استعداد وجود دارند، از جمله شاعری که به هجو خواجه یحیی قمی پرداخته و ابیاتی متین سروده است. او میگوید که بدون رفیق نمیتوان به جایی رفت و به ویژگیهای ظاهری یحیی اشاره میکند. همچنین، طباخی به نام عزیز از تبریز وجود دارد که اشعاری عاشقانه و رنگین دارد و یکی از ابیات او به زیبایی بیانگر احساساتش است، مقایسهای با کلاغی که بالهایش سیاه و سفید است، در حالی که در شب به یاد معشوقش بیتاب است.