۳۲۳- خواجه میرم سیاه سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
از شهر هراتست مرد بی تعین و خوش مشرب بود، بلکه مشرب را بمذهب ترجیح میکرد و اوقات او اکثر به هزل و فسق صرف می شده و اشعار او اکثر بدین طور است و چون همیشه طالب پسران سهل البیع بود و این متاع در ماوراءالنهر بیشتر بدست میافتاد روی بدان دیار نهاده و در آنجا فوت شد این رباعی که خالی از ظرافتی نیست از اوست:
مانند الف میان جان جا دارد
بالای بتان بلای جانست ولی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
عاشقانند که در راه وفا خاک شدند رباعی آن سرو روان که قد رعنا دارد